Türkiye'nin tekstil ve hazır giyimdeki küresel başarısının temel taşı olan pamuk sektöründe, üretim ve tüketim dengesi alarm veriyor. Aydın Ticaret Borsası ve Ulusal Pamuk Konseyi Yönetim Kurulu Başkanı Fevzi Çondur, sektörün geleceği adına kritik uyarılarda bulundu. Çondur, yıllık 1,6 milyon tonluk tüketimin sadece 300 bin tonunun yerli imkanlarla karşılanabildiğini, geri kalan kısmın ise ithalatla kapatılmaya çalışıldığını hatırlatarak, bu tablonun sürdürülebilir olmadığını vurguladı.
Üreticiyi desteklemek için refah payı şart
Tarım sektörünün kırılgan yapısına dikkat çeken Çondur, özellikle girdi maliyetlerindeki ani dalgalanmaların çiftçiyi zor durumda bıraktığını belirtti. Gübre gibi temel girdilerin fiyatlarının enflasyonun çok üzerinde arttığını ifade eden Çondur, üreticinin maliyet yükünü hafifletmek adına somut bir öneri sundu. Ulusal Pamuk Konseyi hesaplamalarına göre, üretim maliyeti ile piyasa fiyatı arasında oluşan yaklaşık 5 TL'lik farkın "refah payı" olarak çiftçiye yansıtılması gerektiğini savunan Çondur, bu adımın üreticiyi tarlada tutmak için hayati önem taşıdığını ifade etti.
Arazi yapısı ve verimlilik paradoksu
Türkiye'nin pamuk üretimindeki en büyük engellerinden birinin arazilerin parçalı yapısı olduğunu belirten Çondur, Brezilya örneğini vererek ölçek ekonomisinin önemine değindi. Türkiye'de 70 bin üreticiyle yapılan üretimin, miras hukuku ve arazilerin bölünmüşlüğü nedeniyle maliyetleri yükselttiğini kaydeden Çondur, buna rağmen Türk çiftçisinin dünya genelindeki başarısının altını çizdi.
Türkiye'nin birim alanda verimlilik bakımından dünyada üçüncü sırada yer aldığını hatırlatan Çondur, "GDO'suz pamuk" kimliğinin küresel pazarda Türkiye için en büyük rekabet avantajı olduğunu belirtti. Pamuk üretiminin sadece Tarım ve Orman Bakanlığı'nın değil; Ticaret ile Sanayi ve Teknoloji Bakanlıklarının da dahil olduğu entegre bir stratejiyle yönetilmesi gerektiğini ifade eden Çondur, yerli üretimin desteklenmesinin milli bir mesele olduğunu sözlerine ekledi.
