Çocukluk döneminde belirgin olan aşırı hareketlilik, yetişkinlik evresine geçildiğinde yerini içsel bir huzursuzluğa ve zihinsel bir koşturmaya bırakabiliyor. Medicana Sağlık Grubu’ndan Klinik Psikolog Burçin Deniz, yetişkinlikte Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu’nun (DEHB) sadece odaklanma sorunu olmadığını, bireyin günlük yaşamını, finansal düzenini ve ikili ilişkilerini derinden etkileyen nörogelişimsel bir tablo olduğunu vurguluyor.
Zihinsel süreçlerin yönetilmesinde yaşanan kronik aksamalar, bireyin sorumluluklarını bilmesine rağmen bunları eyleme dökmesini zorlaştırıyor. Zaman algısındaki bozulmalar nedeniyle randevuları kaçırmak, işleri son dakikaya bırakmak ve sürekli bir yerlere geç kalmak bu tablonun en belirgin yansımaları arasında yer alıyor.
Yanlış anlaşılmalar ve sosyal etkiler
DEHB yaşayan bireyler, profesyonel hayatta genellikle potansiyellerinin altında performans gösterdikleri için çevreleri tarafından ilgisiz veya tembel olarak nitelendirilebiliyor. Klinik Psikolog Burçin Deniz, bu durumun bireyin özsaygısını zedelediğini belirterek, ikili ilişkilerde de ciddi sorunlar yaşanabileceğine dikkat çekiyor. Partnerin konuşmalarını unutmak veya dinlemiyormuş gibi görünmek, karşı tarafça "değersizlik" olarak algılanabiliyor. Ayrıca, ev ve çalışma ortamındaki dağınıklık, anahtar veya telefon gibi eşyaların sürekli kaybedilmesi, bireyin günlük enerji kapasitesini hızla tüketiyor.
Yaşam kalitesini artıracak çözüm önerileri
Uzmanlar, DEHB ile başa çıkmak için bütüncül bir yaklaşımın şart olduğunu belirtiyor. Klinik Psikolog Burçin Deniz, tükenmişlik hissini azaltmak için şu yöntemleri öneriyor:
Büyük görevleri yönetilebilir küçük parçalara bölün.
Alarm, not defterleri ve dijital hatırlatıcıları birer rehber gibi kullanın.
Finansal krizleri önlemek için internet alışverişlerinde 24 saat kuralını uygulayın ve faturaları otomatik ödemeye bağlayın.
İlişkilerde suçlayıcı bir dil yerine, çözüm odaklı ve destekleyici bir iletişim dili benimseyin.
Klinik Psikolog Deniz, bireyin kendini hırpalamak yerine yaşadığı zorlukları bir süreç olarak kabul etmesinin önemine değinerek, psikiyatrik değerlendirme ve psikoterapinin eş zamanlı yürütülmesinin yaşam kalitesini önemli ölçüde artırdığını ifade ediyor.
